Četiri profesora Velike Škole (D-r Jovan Cvijić, Ljubomir Jovanović, D-r Stanoje Stanojević i D-r Aleksandar Belić) držali su u četvrtak od 3—6 svati posle podne sa svojim učenicima zajednički seminar o maćedonskom pitanju. Kako je učenika Velike Škole i ostale publike bilo vrlo mnogo, oko 200, morali su profesori sa svojim slušaocima otići u veliku salu gde je seminar održan.
Pošto je g. Ljubomir Jovanović objasnio da je ovaj zajednički seminarski čas zakazan u nameri da profesori svojim slušaocima dadu što više objašnjenja o prošlosti maćedonskog pitanja i njegovom današnjem stanju, uzeo je reč g. profesor Belić i govorio je o maćedonskim dijalektima i njihovom odnosu prema srpskom i bugarskom jeziku.
On je u glavnom rekao ovo:
Na krajnjem jugu Maćedonije još se upotrebljava dijalekat koji se sačuvao u malome broju mesta i koji postepeno izumire pod pritiskom centralnog maćedonskog govora. Taj se dijalekat zove južno-maćedonski: on je potomak staroslovenskoga jezika. Staroslavenski jezik i taj dijalekat najbliži su bugarskome jeziku, ali na Balkanskom Poluostrvu nisu nikad bili identični sa njim. Srednje maćedonski dijalekat ili centralni maćedonski, koji se pruža od Tetova, Skoplja i Kočana do Sereza, okoline Solunske, Bitolja, Prespe, Ohrida i Debra, predstavlja jaku i mnogovekovnu mešavinu srpskih govora istočne Stare Srbije (Severne Maćedonije) i južno maćedonskoga jezika. U njemu se preovladale neke crte jedino srpskih govora, i neke koje pripadaju opet jedino južno maćedonskom jeziku.
Sličnost tih dijalekata bugarskome jeziku u izvesnom pravcu isto onako kao i nekih čisto srpskih govora u sev. Maćedoniji i južnoj i istočnoj Srbiji, slučajna je. Gubljenje padeža, razvijanje člana i obrazovanje nekih drugih crta — rezultat je neposrednog kontakta slovenskih jezika južno i istočno od linije. Šar planina, Karadag, Južna Morava i donekle, Velika Morava sa neslovenskim jezicima: grčkim, rumunskim i albanskim u kojima se te crte takođe nahode i koji su ih i dali spomenutim slovenskim jezicima. Ako je neki slovenski jezik i bio, možda, posrednik pri davanju tih crta drugom kom slovenskom jeziku, to ne znači, da su one po poreklu svome njegove, i da je taj drugi jezik za to dijalekat njegov. Kad se govori o srodstvu južno-slovenskih jezika one se u opšte ne mogu ni uzimati u obzir.
Neki učenici na poziv g. profesora Jovanovića tražili su od profesora Belića objašnjenja o nekim dijalektološkim pitanjima. Posle toga neki učenici tražili su da se prekine debata o naučnoj strani maćedonskog pitanja nego da se pređe odmah na raspravljanje današnjih političkih prilika u Maćedoniji i da g. g. profesori obeleže svoja stanovišta o radu srpsko-bugarske omladine. Pošto im je odgovoreno da će se o toj praktičnoj strani Maćedonskog pitanja govoriti docnije, a da prvo treba rasvetliti maćedonsko pitanje sa čisto naučnog gledišta, govorio je g. profesor Cvijić o nazivu Stara Srbija i Maćedonija.
On je istakao da Stara Srbiji hvata zemlje daleko više na jug pošto se obično uzima i da kod geografa 16 i 17. veka naziv Srbija obuhvata veliki kompleks zemalja sve do iza Velesa. Posle g. Cvijića govorio je g. profesor Stanojević o načinu kako je naseljena Maćedonija.
On je dokazivao da su Sloveni sa donjega Dunava naselili sve krajeve na istok i na jug od prilike od Timoka, Suve Planine i Šar Planine, a Sloveni iz današnje južne Ugarske sve ostale zemlje Balkanskoga Poluostrva. Sva ta plemena imala su zajednički naziv Sloveni. Kad su Turanski Bugari došli na Balkansko Poluostrvo oni su zauzeli zemlje između Iskre i Crnoga Mora i između Dunava i Balkana. Na toj teritoriji postao je bugarski narod; sve zemlje van te teritorije stojale su samo pod privremenim državno političkim uticajem bugarske države: etnički i jezički bili su i dalje ostali Sloveni. U Maćedoniji je bugarskim osvajanjem osvojio teren samo bugarski državni naziv, ali su se Maćedonski Sloveni etnički i dalje samostalno razvijali sa svim nezavisno od procesa stvaranja novoga bugarskog naroda s one strane Balkana. Oni su docnije sve jače dolazili pod politički i kulturni uticaj srpskoga naroda. Na pitanje jednog učenika kako prema ovoj teoriji stoji Samuilova maćedonska država, g. Stanojević je odgovorio da je ta država nosila naziv bugarski ali da ona etnički to nije bila. G. g. Jovanović i Stanojević još jednom su objasnili učenicima zadatak ovog zajedničkog seminara pa je onda idući seminarski čas zakazan za četvrtak 18 marta u 3 sata posle podne. Tom prilikom biće rekapitulirano ono što je govoreno na poslednjem času i raspravljaće se o političkoj strani Maćedonskoga pitanja. Seminar će biti javan i držaće se u sali Velike Škole.